70. 2 Johannes

70. 2 Johannes · uit de ‘Synopsis’ deel 8 van J.N. Darby

De tweede en derde brief van Johannes leggen de nadruk op de waarheid. De tweede brief waarschuwt de gelovigen geen mensen te ontvangen, die de leer van Christus, vooral de waarheid betreffende de Persoon van Christus, niet brengen. De derde brief spoort de gelovigen aan, hen die deze leer wel brengen, te ontvangen en voort te helpen. Bijgevolg leggen beide brieven (en vooral de tweede) de nadruk op “de waarheid”.

De apostel had deze uitverkoren vrouwe, aan wie hij schreef, lief “in de waarheid”, en ook allen die de waarheid kenden, hadden haar lief, en wel om de waarheid. Hij wenste haar de zegen toe in waarheid en in liefde. Hij verblijdde zich erover, dat hij er enigen, die haar kinderen waren, gevonden had die in de waarheid wandelden. Het was zijn verlangen dat er wederkerige liefde zou zijn onder de christenen. Maar dit was de liefde, dat zij Zijn geboden bewaarden; want er waren veel verleiders uitgegaan in de wereld. Iedereen die verder ging, en niet in de leer van Christus bleef, had God niet. Johannes besluit zijn brief, waarvan we bijna een volledige samenvatting hebben gegeven, met een vermaning voor deze vrouwe: in het geval dat er iemand bij haar kwam die deze leer niet bracht, mocht zij hem niet in haar huis ontvangen, en evenmin tegen hem zeggen: “God zegene u” of: “God zij met u” of “Ik groet u”. Want door dat wel te doen, zou zij maken dat ze zelf gemeenschap had met het kwaad dat hij deed.

De valse leer die in die tijd verbreid werd, hield de loochening in van de waarheid, dat Jezus Christus in het vlees is gekomen. Maar de apostel zegt heel in ’t algemeen, dat iedereen die verder gaat en niet in de leer van Christus blijft, God niet heeft.
We leren in deze korte brief verscheidene belangrijke dingen. De zending van iemand die rondreisde en predikte, werd nooit in twijfel getrokken, maar de leer die hij bracht werd wél beproefd; als hij de gezonde leer bracht was hij welkom.

Een vrouw die het Woord bezat, – zoals bijvoorbeeld deze brief – was bekwaam om zijn leer te beoordelen, en ze was ervoor verantwoordelijk, dat te doen. Als de leer betreffende de Persoon van Christus werd aangetast, moest men onverbiddelijke strengheid uitoefenen. De deur moest gesloten worden voor iedereen die deze leer vervalste. Men moest zelfs niet tegen zo iemand zeggen: “Ik groet u”, want wie dat wel deden werden deelgenoten van zijn boze werken. Zo zou men behulpzaam zijn bij de bedriegerijen van satan.

Bovendien: de schijnbare liefde, die de waarheid niet handhaaft, maar zich aanpast aan wat de waarheid niet is, is niet de liefde die in overeenstemming is met God. Integendeel, het is de naam “liefde” misbruiken, om de verleidingen van satan voort te helpen. In de laatste dagen is de toetssteen van waarachtige liefde: de handhaving van de waarheid. God wil dat wij elkaar liefhebben. Maar de Heilige Geest, door wiens kracht wij deze Goddelijke natuur ontvangen, en die de liefde van God in onze harten uitstort, is de Geest van de waarheid; en het is Zijn werk Christus te verheerlijken. Het is dan ook onmogelijk, dat een liefde, die een leer kan verdragen waardoor Christus verkeerd wordt voorgesteld, en die daar onverschillig voor is, uit de Heilige Geest kan zijn. En dit kan nog minder, als zulke onverschilligheid moet gelden als het bewijs van die liefde.

Vers 8 stelt de leer van de beloning en van de kroon van de heerlijkheid, die de arbeider bezit in de vruchten van zijn dienst, in een heel helder licht. Deze tweede brief van Johannes waarschuwt de christen voor alles wat verdacht is ten aanzien van de Persoon van Christus; en vermaant hem op dit punt onwrikbaar pal te staan.

EINDE 2^e BRIEF JOHANNES

J.N. Darby