5. Niet op de goede manier bekeerd?
Opdat de duisternis wijkt, 5, George Cutting
Alle delen van deze reeks
- 1. Hoe ontkom ik aan de straf?
- 2. Ik word alleen maar slechter
- 3. Groeien om behouden te worden?
- 4. Te slecht om gered te worden?
- 5. Niet op de goede manier bekeerd?
- 6. Kon ik het maar aannemen!
- 7. Veel gebeden en toch geen zekerheid
- 8. Is een gelukkig gevoel gelijk aan zekerheid?
- 9. Bang dat ik niet ben aanvaard
- 10. Ik probeer wel te geloven, maar ik kan het niet.
- 11. Mijn geloof is te zwak om behouden te worden
- 12. Ben ik wel op de juiste manier tot de Heere Jezus gegaan?
- 13. Heb ik wel het juiste soort geloof?
- 14. Stierf Christus wel echt voor mij?
- 15. Gaf God me maar een teken!
- 16. Bang dat ik mezelf bedrieg
- 17. Eerst voelen, dan geloven?
- 18. Eerst een innerlijk werk voordat ik kan geloven?
- 19. Ik ken de dag van mijn bekering niet precies
- 20. Ik heb God niet genoeg lief
- 21. Mijn hart is zo wisselvallig
- 22. Kan ik niet vervallen van de genade?
- 23. Heb ik niet de onvergeeflijke zonde begaan?
- 24. Hoe zit het met de zonden na mijn bekering?
- 25. Als ik niet ben uitverkoren…
5. Ik heb geprobeerd om vrede met God te krijgen, maar ik ben nog even onrustig als voorheen. Misschien heb ik het niet op de goede manier gedaan.
Er is geen ‘goede manier’ om vrede met God te krijgen. Het hoeft ook niet, al zou u het kunnen. Maar bovendien: u kunt het niet, al wilt u het. Als u vrede met God tot stand zou willen brengen met het oog op uw zonden, zou u moeten voldoen aan alles wat Hij van u kan eisen en zou u Zijn rechtvaardige oordeel moeten ondergaan.
Wie zou durven beweren dat hij dat wel op zich kan nemen? God zij dank dat niemand dat op zich hoeft te nemen. Dat heeft een Ander al gedaan. Christus ‘maakte vrede door het bloed van Zijn kruis’ (Kolosse 1:20). En door de Heilige Geest – Die uit de hemel is neergedaald, gezonden door God, de grote Vrede-Maker – laat de God van de vrede nu vrede door Jezus Christus verkondigen. Door te geloven wat Hij heeft gedaan ontvangen wij vrede met God.
‘Wij dan, gerechtvaardigd op grond van geloof, hebben vrede met God door onze Heer Jezus Christus’ (Romeinen 5:1). Velen menen dat zij vrede met God zullen bereiken door iets te doen dat God gunstig zal stemmen, zoals Jakob probeerde de woede van zijn bedrogen broer Ezau tot bedaren te brengen. Zij hopen dat God, gezien hun verbeterde houding, hun zonden uit het verleden door de vingers zal zien en hun een plaats in de hemel zal geven. Maar is zonde en verzoening van zo weinig betekenis? Het zou niet veel voorstellen als een gebed, een zucht van berouw of een paar tranen de rechtvaardige toorn van God al zouden kunnen stillen. Mensen die dat menen, mogen wel eens bedenken dat zelfs de schuld van een mens tegenover zijn medemens niet betaald kan worden door een simpel excuus of een zucht van bezorgdheid. Zou zoiets dan wél voldoende zijn tegenover God met het oog op een leven vol zonden?
Men denkt daardoor trouwens ook te gering van God, als de God van licht en de God van liefde. Als met de zonde gehandeld moet worden in overeenstemming met Gods rechtvaardige eisen, zijn alle tranen van alle mensen die berouw hebben nog totaal onvoldoende. Er is bloedstorting nodig, en niet tranen. Want ‘zonder bloedstorting is er geen vergeving’. Wat is dan het blijde nieuws van het evangelie? Dat ‘Christus eenmaal voor [de] zonden geleden heeft, [de] Rechtvaardige voor [de] onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen’ (1 Petrus 3:18). Let wel, Hij heeft geleden, want lijden was het rechtvaardige antwoord op onze zonden.
In plaats van onze daden die ons nooit kunnen aanbevelen in Gods liefde, komt God iets doen waardoor Hij ons Zijn eigen liefde aanbeveelt: ‘Maar God bevestigt Zijn liefde tot ons [hierin], dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren’ (Romeinen 5:8). Als een schuld betaald moet worden kan geen oceaan van tranen de rekening vereffenen. Geen spijt over het verleden, hoe oprecht ook, en geen beloften voor de toekomst, hoe ernstig ze ook gemeend zijn, kunnen onze schuld wegnemen. Als de schuldige een vriend had die alles voor hem betaalde zouden alle pogingen om het met de schuldeiser te regelen ophouden.
Ongetwijfeld heeft men gelijk met de gedachte dat er iets gedaan moet worden, willen wij met al onze zonden met God in het reine komen. Maar de duivel gaat verder en fluistert ons in dat God hard en veeleisend is en dat wij daarom maar moeten beginnen, hoewel hij heel goed weet dat het evangelie anders luidt! Het is niet: Er moet iets gedaan worden, daarom moet ik het doen, maar het evangelie houdt dit in: wat gedaan moest worden is gedaan – door Jezus Christus! Daarom heeft God Hem uitermate verhoogd. De apostel vestigt onze aandacht op een verheerlijkte Heiland en zegt dan: ‘Hij is onze vrede’.
En in de hemel verklaren zijn wonden:
Het is volbracht, het werk voor de zonden!
Kunnen wij nog spreken over ‘het in orde maken met God’ als wij kijken naar de verheerlijkte Overwinnaar op de troon?
George Cutting
‘Opdat de duisternis wijkt’ is als boek verkrijgbaar bij www.uhwdw.nl.