20. Ik heb God niet genoeg lief
Opdat de duisternis wijkt, 20, George Cutting
Alle delen van deze reeks
- 1. Hoe ontkom ik aan de straf?
- 2. Ik word alleen maar slechter
- 3. Groeien om behouden te worden?
- 4. Te slecht om gered te worden?
- 5. Niet op de goede manier bekeerd?
- 6. Kon ik het maar aannemen!
- 7. Veel gebeden en toch geen zekerheid
- 8. Is een gelukkig gevoel gelijk aan zekerheid?
- 9. Bang dat ik niet ben aanvaard
- 10. Ik probeer wel te geloven, maar ik kan het niet.
- 11. Mijn geloof is te zwak om behouden te worden
- 12. Ben ik wel op de juiste manier tot de Heere Jezus gegaan?
- 13. Heb ik wel het juiste soort geloof?
- 14. Stierf Christus wel echt voor mij?
- 15. Gaf God me maar een teken!
- 16. Bang dat ik mezelf bedrieg
- 17. Eerst voelen, dan geloven?
- 18. Eerst een innerlijk werk voordat ik kan geloven?
- 19. Ik ken de dag van mijn bekering niet precies
- 20. Ik heb God niet genoeg lief
- 21. Mijn hart is zo wisselvallig
- 22. Kan ik niet vervallen van de genade?
- 23. Heb ik niet de onvergeeflijke zonde begaan?
- 24. Hoe zit het met de zonden na mijn bekering?
- 25. Als ik niet ben uitverkoren…
20. Ik heb God niet lief zoals het wel zou moeten. Als ik maar wat meer van de vruchten van de Geest in mijzelf zou ontdekken zou ik misschien kunnen zeggen: ‘Ik hoop dat ik behouden ben’.
Waarschijnlijk komt een heel groot deel van de moeilijkheden bij mensen die angstig en onzeker zijn voort uit het feit dat ze geen verschil maken tussen twee belangrijke dingen:
- het werk van de Geest, dat nooit eindigt zolang wij in dit lichaam zijn, en
- het werk van Christus dat op het kruis volbracht is.
Sommige gelovigen lezen dat de vrucht van de Geest liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid enzovoort is. Daarom menen ze dat ze ten minste enige reden zouden hebben om zichzelf als christenen te zien, als zij maar íets van die vruchten bij zichzelf ontdekten. Bovendien denken zij dat zij zich wel heel gelukkig zouden voelen als zij de Heilige Geest ontvangen hadden; als het omgekeerde het geval is gaan zij ervan uit dat zij part noch deel in deze zaak hebben. Maar dat is een grote fout. Een gedichtje zegt het:
God maakt niet dat de ziel beweert:
‘Dank U! – ik voel mij goed!’,
maar dat de blik wordt omgekeerd
naar Jezus en Zijn bloed.
Mozes hield zich niet bezig met het feit dat zijn gezicht straalde en Stefanus al net zomin, hoewel anderen die heerlijkheid wel opmerkten. En de vruchten van de Geest van God zullen ook in ons het meest duidelijk gewerkt worden als wij het meest bezig zijn met wat Christus voor ons is, voor ons heeft gedaan en nog doet. Als wij zo met Christus vervuld zijn zullen we niet aan ons goede ‘ik’, en ook niet aan ons slechte ‘ik’, maar alleen aan Hem denken. Alleen wanneer wij Zijn heerlijkheid aanschouwen worden wij veranderd van heerlijkheid tot heerlijkheid, als door de Heer, de Geest (vergelijk 2 Korinthe 3:18).
Ik hoorde eens over een gelovige vrouw die zo bezig was met haar liefde tot Christus dat zij ten slotte tot de conclusie kwam dat zij geen liefde voor Hem had. Een broeder die haar tevergeefs probeerde te troosten, liep op een gegeven moment van haar ziekbed weg en schreef aan de tafel op een stuk papier: ‘Ik heb de Heere Jezus Christus niet lief’. Hij overhandigde de vrouw het papier en een pen en zei rustig: ‘Wilt u dat maar ondertekenen?’ Heftig antwoordde zij onmiddellijk: ‘Ik laat mij nog liever in stukken snijden!’
Hoe kwam dat nu? Waardoor veranderde zij zo van toon? De waarheid was dat zij niet alleen in Hem geloofde maar Hem ook liefhad. Zij was echter meer vervuld geweest met wat zij voor Hem was dan met wat Hij voor ons is. De maat van onze liefde tot Christus is de maat waarin wij Zijn liefde tot ons waarderen (2 Korinthe 5:14 en 1 Johannes 4:19).
George Cutting
Het boekje ‘Opdat de duisternis wijkt’
van de vroegere Engelse evangelist George Cutting
is verkrijgbaar bij www.uhwdw.nl.