12. Ben ik wel op de juiste manier tot de Heere Jezus gegaan?
Opdat de duisternis wijkt, 12, George Cutting
Alle delen van deze reeks
- 1. Hoe ontkom ik aan de straf?
- 2. Ik word alleen maar slechter
- 3. Groeien om behouden te worden?
- 4. Te slecht om gered te worden?
- 5. Niet op de goede manier bekeerd?
- 6. Kon ik het maar aannemen!
- 7. Veel gebeden en toch geen zekerheid
- 8. Is een gelukkig gevoel gelijk aan zekerheid?
- 9. Bang dat ik niet ben aanvaard
- 10. Ik probeer wel te geloven, maar ik kan het niet.
- 11. Mijn geloof is te zwak om behouden te worden
- 12. Ben ik wel op de juiste manier tot de Heere Jezus gegaan?
- 13. Heb ik wel het juiste soort geloof?
- 14. Stierf Christus wel echt voor mij?
- 15. Gaf God me maar een teken!
- 16. Bang dat ik mezelf bedrieg
- 17. Eerst voelen, dan geloven?
- 18. Eerst een innerlijk werk voordat ik kan geloven?
- 19. Ik ken de dag van mijn bekering niet precies
- 20. Ik heb God niet genoeg lief
- 21. Mijn hart is zo wisselvallig
- 22. Kan ik niet vervallen van de genade?
- 23. Heb ik niet de onvergeeflijke zonde begaan?
- 24. Hoe zit het met de zonden na mijn bekering?
- 25. Als ik niet ben uitverkoren…
12. Ben ik wel op de juiste manier tot de Heere Jezus gegaan?
Er is maar één goede manier om tot de Heere te gaan, en dat is met het bewustzijn van een nood waarin Hij alleen kan voorzien. Houd u niet bezig met de manier waarop, maar met Hém!
Denk eens aan de arme vrouw in het evangelie (Markus 5:25-34) die zich met haar ellebogen door de menigte moest werken tot zij bukkend de zoom van Zijn kleren kon aanraken. Waar was zij mee bezig? Niet met ‘het komen’, maar met de Persoon Die zij moest bereiken. Alle hulp had gefaald. En als zij onderweg een goede arts had ontmoet, had zij hem toch niet kunnen betalen. Zij had alles wat zij bezat aan dokters uitgegeven. Maar zij had over de Heere Jezus gehoord, en zij geloofde dat Hij machtig en bereid was een hopeloze en hulpeloze te genezen. Ze was vervuld met de gedachte dat zij, als zij Hem maar kon bereiken, genezing en gezondheid zou ontvangen. En dat zij voor de rest van haar leven hopeloos ongeneeslijk zou blijven als zij Hem miste. Zo werkte zij zich door de massa tot zij Hem kon aanraken. Daarop kreeg zij alles wat zij begeerde. Wat zal zij door al die mensen heen een kronkelig pad gevolgd hebben! Geen mens zou na haar precies hetzelfde pad kunnen gaan. Toch zijn er, God zij gedankt, na haar tienduizenden naar dezelfde Heer gegaan met de woorden:
Ik heb geen and’re toevlucht meer
dan U, dan U alleen, o Heer.
(naar Johannes de Heer 180)
Zij zijn allemaal welkom geheten en geen van hen is teleurgesteld.
George Cutting
‘Opdat de duisternis wijkt’ is als boek verkrijgbaar bij www.uhwdw.nl.