Elf dagreizen worden veertig jaar
Aantekeningen op Deuteronomium – C.H. Mackintosh
- 1. Elf dagreizen worden veertig jaar
- 2. God waakt over Zijn volk
- 3. Gedachten over het gezag van Gods Woord: eeuwigblijvend, eeuwig geldig, onfeilbaar
- 4. De twee nieuwe stenen tafelen
- 5. Goed onderzoek bij beschuldigingen
- 6. Waarzeggerij en occultisme
- 7. De Profeet uit Deuteronomium 18
- 8. Zegen en vloek
- 9. Is Israëls verbond bestemd voor de Kerk?
- 10. Een wortel van bitterheid
- 11. Je baan opgeven?
- 12. Gods altaar
Deuteronomium 1:2
Wij gaan nu door met ons hoofdstuk en lezen de merkwaardige tussenzin van het tweede vers. “Vanaf de Horeb in de richting van het Seïrgebergte, tot aan Kades-Barnea, is het elf dagen reizen”. Elf dagen, en zij hadden er veertig jaar voor nodig! Hoe kwam dat? Wij hoeven niet lang naar het antwoord te zoeken. Het ging hun zoals het ons gaat. Hoe langzaam en met hoeveel moeite gaan wij voorwaarts! Hoe vaak moeten wij terug en een gedeelte overdoen! Wij lopen zo langzaam omdat wij zo langzaam leren. Wij verwonderen ons erover dat Israël veertig jaar deed over een tocht van elf dagreizen, maar wij kunnen beter verwonderd zijn over onszelf. Evenals zij worden ook wij opgehouden door ons ongeloof en onze traagheid van hart, en wij zijn veel minder te verontschuldigen, want onze voorrechten zijn veel en veel groter dan de hunne.
Hebben we niet vaak reden ons diep te schamen omdat we zoveel tijd nodig hebben om onze les te leren? De woorden van de apostel zijn dan op ons van toepassing: “Immers, terwijl u gezien de tijd leraars behoorde te zijn, hebt u weer nodig dat men u leert <wat> de elementen van het begin van de uitspraken van God <zijn>, en u bent geworden als zij die melk nodig hebben, <en> niet vast voedsel” (Hebreeën 5:12). Onze God is een trouwe en wijze, een genadige en geduldige Leermeester. Hij wil niet dat wij onze les oppervlakkig leren. Soms denken wij dat we onze les kennen en verder kunnen gaan, maar Hij weet het beter, en Hij ziet dat het nodig is er dieper op in te gaan. Hij wil niet dat het voor ons theorie blijft die we in ons hoofd hebben, maar Hij oefent ons zo lang totdat we de les van harte geleerd hebben. Het is voor ons zeer vernederend dat we zo hardleers zijn, maar Hij is vriendelijk en wil al die moeite aan ons besteden. Wij mogen Hem wel danken voor de manier waarop Hij ons onderwijst, en ook voor Zijn geduld waarmee Hij hetzelfde telkens weer met ons doorneemt totdat wij de les door en door kennen.
C.H. Mackintosh
Belangstelling voor een studie over het hele Bijbelboek Deuteronomium?
Lees de ‘Aantekeningen op Deuteronomium’ van deze schrijver,
verkrijgbaar bij info@uhwdw.nl.
Bovenstaand artikel is een uittreksel uit dit Bijbelcommentaar.