Onze houding tegenover de overheid

Gedachten naar aanleiding van Daniël 3

Wij weten dat het gedrag van koning Nebukadnézar zo verdorven was dat God hem later alle heerlijkheid moest afnemen en zelfs zijn menselijk verstand voor een bepaalde tijd. Let eens op de houding van de drie Godvrezende jonge mannen tegenover de koning. Zij zeggen niet tegen de koning dat hij een verkeerde koning is, omdat hij afgoderij instelt en aanbidding afdwingt.

Hoe moet ik mij gedragen?

Voor een Christen is het niet de vraag hoe de koning moet regeren, maar hoe hij zichzelf heeft te gedragen. Het is niet zijn taak zich met anderen te bemoeien. Hij wordt geroepen om in gehoorzaamheid en met volharding te wandelen, terwijl hij op God vertrouwt. Hij kan God gehoorzamen door ook gehoorzaam te zijn aan de wetten van het land waarin hij leeft. Dit kan in elk land. Zelfs al zou hij wonen in een land dat bestuurd werd door een aartsvijand van God, dan nog geloof ik dat hij God kan gehoorzamen, zonder de wetten van dat land te overtreden. Misschien is het dan wel eens nodig om je soms niet te laten zien. Als er bijvoorbeeld een roomse processie voorbij zou gaan en men zou een teken van respect ten aanzien van de hostie eisen, dan moet men hun gevoelens niet beledigen, terwijl men aan de andere kant niet kan instemmen met hun verkeerde aanbidding.

Een bewijs uit de Brief aan de Romeinen

Het is belangrijk om eraan te denken, dat de overheid door God is ingesteld en door Hem wordt erkend. Daarom moet de Christen gehoorzaam zijn aan de overheid, waar hij zich ook mag bevinden. In de Brief aan de Romeinen schrijft Paulus over dit belangrijke onderwerp. Het is de Brief die meer dan enige andere Brief de fundamenten, de kenmerken en de gevolgen van het Christendom tot uitdrukking brengt, voor wat de individuele Christen betreft.

Korte samenvatting van de Brief aan de Romeinen

In deze Brief wordt eerst de toestand van de mens beschreven, daarna de verlossing die in Christus Jezus is. De eerste drie hoofdstukken zijn gewijd aan het morele verval van de mens. De volgende vijf (Romeinen 4-8) zijn gewijd aan de verlossing die God heeft bewerkt, als antwoord op de toestand van de mens. In de hoofdstukken 9-11 schrijft Paulus over het handelen van God met Israël en de volken. Daarna begint het praktische gedeelte van de Brief. In hoofdstuk 12 vinden wij de houding van de Christenen ten opzichte van elkaar en ten opzichte van hun vijanden. In hoofdstuk 13 lezen wij over de houding van de Christen tegenover de bestaande overheden.

De overheid

De uitdrukking “de overheden” omvat iedere vorm van bestuur waaronder Christenen geplaatst kunnen zijn. Dit geldt voor een democratie, maar ook voor een totalitaire regeringsvorm. Het is de taak van elke Christen om achting te betonen tegenover allen die met gezag bekleed zijn, eer te bewijzen aan wie eer verschuldigd is, en niemand iets schuldig te zijn dan elkaar lief te hebben. Dit was bijzonder moeilijk in de tijd toen de apostel Paulus deze Brief schreef; de toen regerende heerser was één van de slechtste en wreedste mensen die ooit op de troon van de keizers zat. De Christen is geroepen om te gehoorzamen. Niet altijd en onder alle omstandigheden aan iemand als Nebukadnézar of Nero, maar wel altijd en onder alle omstandigheden aan God.

Aan God meer gehoorzaam zijn dan aan mensen

Ik moet de overheden gehoorzamen in alles wat verenigbaar is met het gehoorzamen aan God, hoe moeilijk dat ook mag zijn. Het begrip van deze drie trouwe joodse mannen, die voor Nebukadnézar stonden, was veel geringer dan het inzicht dat de Christen nu hoort te hebben. Zij hadden alleen de openbaring van God die Hij tot die tijd aan Israël gegeven had. Maar het geloof weet altijd wat de wil van God is, of er nu weinig of veel inzicht is. Het geloof zoekt en vindt de leiding van God.

De heerser had een bevel uitgevaardigd dat in strijd was met de grondslag van de waarheid van de ene ware God. Israël was speciaal geroepen om de leer te handhaven dat Jahweh deze ene ware God is, en niet de afgoden. Hier was een koning die hen bevolen had om neer te vallen en een beeld te aanbidden. Zij wilden niet zondigen. Zij moesten God meer gehoorzaam zijn dan de mens. God moet worden gehoorzaamd, wat de gevolgen ook zijn.

Uit twee kwaden kiezen

Een Christen mag uit twee kwaden nooit het minst kwade kiezen. Het beginsel voor een Christen is nooit kwaad te doen. Hij kan falen, dat ontken ik niet. Maar ik begrijp het niet als een Christen zich rustig neerlegt bij het kwade, dat hij meent te moeten accepteren. Dat is een heidense gedachte. Een afgodendienaar, die niet het geopenbaarde licht van God bezit, kan niet beter weten. Toch zijn er mensen die zich Christen noemen en die de tegenwoordige toestand van de Gemeente gebruiken als een excuus om in bepaald kwaad te volharden, terwijl ze zeggen: “Van twee kwaden moeten wij het minst kwade kiezen”.

De weg van God

Maar ik geloof dat er voor de Christen, hoe moeilijk de weg ook mag zijn, altijd maar één weg is om te bewandelen: Gods weg. Waarom ondervind ik dan praktische moeilijkheden? Omdat ik mijzelf wil sparen. Als ik zelfs een gering kwaad vergoelijk, dan ligt de brede weg van gemak en eer open. Ik verloochen zo God en kom onder de macht van satan. Dit was juist de raad die Petrus aan de Heere gaf, toen Hij erover sprak dat Hij ter dood gebracht zou worden: “[God] zij U genadig, Heer, dat zal U geenszins gebeuren” (Mattheüs 16:22). Maar de Heer moest tegen Petrus zeggen: “Ga weg, achter Mij, satan”.

Gevaren

Elke Christen loopt het gevaar om, net als Petrus, onder de invloed van satan te komen. Door een beetje kwaad te doen, door het met het geweten op een akkoordje te gooien of door de beproeving te vermijden, die het gehoorzamen aan God altijd meebrengt. Door zo te handelen zal hij geen vijandschap van de wereld ondervinden en misschien wel door haar geprezen worden.

Weest in geen ding bezorgd

Maar als ons oog eenvoudig is, dan zal God altijd Zijn rechten ontvangen. Dan erkent onze ziel dat Hij de eerste plaats moet hebben. Dan zal ik God altijd meer gehoorzamen dan de mens. Als wij daaraan vasthouden, is ons pad volkomen duidelijk. Er kan een groot gevaar dreigen; misschien staat de dood ons te wachten, zoals bij Sadrach, Mesach en Abednego; toch kunnen wij volkomen rustig zijn en hoeven wij in geen ding bezorgd te zijn.

De eer van God stond op het spel

De koning was nog woedender geworden, toen de drie mannen tegen hem zeiden: “Wij hebben niet nodig u op deze zaken te antwoorden” (vers 16). Niet nodig hem te antwoorden! En dat terwijl hun leven gevaar liep! Het was een kwestie die God betrof. Hun zorg was de keizer te geven wat van de keizer was en God wat van God was. Zij handelden in de geest van dit woord van Christus, voordat het gegeven werd. Zij hadden plichtsgetrouw gewandeld op de plaats die de koning hun had toegewezen. Maar nu stond de eer van God op het spel en vertrouwden zij op Hem.

Moge de Heer ons genade geven net zo trouw onze weg te gaan en geen ‘water bij de wijn’ te doen.

W. Kelly