Mijn Vader zorgt!

Ik weet niet hoe mijn weg zal zijn.
’k Behoef het niet te weten.
De Vader Die Zijn Zoon mij gaf,
zal nimmer mij vergeten.
Hij baant een weg zelfs door de zee
voor wie Hem toebehoren.
Hij heeft hen, schuilend achter ’t bloed,
tot kind’ren Gods verkoren.

Mijn Vader heeft de weg al klaar;
voor mij is hij verborgen.
Maar ’k weet: mijn Heiland leidt mij Zelf,
op God werp ik mijn zorgen.
Zo kan ik van die last bevrijd
blijmoedig voorwaarts treden.
God zorgt ook ‘morgen’ weer voor mij.
’k Leef dankbaar bij het ‘heden’.

Toch laat Hij mij de toekomst zien
in ’t Vaderhuis daarboven,
waar al Gods kind’ren bij Hem zijn
om eeuwig Hem te loven.
Als ik aan deze toekomst denk,
kan ik mijn aardse leven
met vast vertrouwen op Zijn zorg
in ’s Vaders handen geven.

Naar N.C. Otgaar.