Laat de kleine kinderen tot Mij komen
In het bekende boek ‘Praktische lessen uit Gods Woord over opvoeding’ van G.C. Willis (voorheen verschenen onder de titel ‘Brieven van een grootvader aan de ouders van zijn kleinkinderen’) staan vele wijze, Bijbelse lessen over opvoeding, die we ter harte moeten nemen.
Om verkeerde toepassing te voorkomen is het goed te bedenken dat een afstraffing (of tuchtiging, zoals het wel eens wordt genoemd) ook als die op zijn tijd eens nodig is, nooit lichtzinnig en als ultiem opvoedingsmiddel mag worden gebruikt, nooit mag voortkomen uit drift of geprikkeldheid en nooit het karakter van een mishandeling van welke aard ook mag hebben; voor zover van ons afhangt moeten we het Woord van God en de wetten van ons land in acht nemen.
Daarom geven we graag uit hetzelfde boek ook een les weer waaruit blijkt hoe belangrijk het is dat de hele opvoeding die wij als ouders aan onze kinderen geven, erop gericht moet zijn onze kinderen ‘tot de Heer te brengen’. Dat kan alleen wanneer we bij onze opvoeding bedenken hoezeer Hij door Wie Genade en Waarheid geworden is, ons liefheeft – en wanneer we die liefde, genade en waarheid aan onze kinderen laten zien en ervaren.
Broeder Willis schreef:
Ik kan de moeders niet overslaan die hun ‘kleine kinderen’ tot de Heer brachten, opdat Hij hun de handen zou opleggen en zou bidden. We vinden deze geschiedenis driemaal verteld en wel in Mattheüs 19:13-15, in Markus 10:13-16 en in Lukas 18:15-17.
Lukas, de geneesheer, vertelt ons dat het ‘pasgeboren baby’s’ waren (Grieks brephos). Markus, die zo vaak de kleine details over de blik, de stem of de handeling van de Heer meedeelt, zegt dat ‘Hij hen in Zijn armen nam, Zijn handen oplegde en hen zegende’. De Geest van God gebruikt hier een zeer krachtig woord voor ‘zegenen’, dat alleen aan deze kinderen voorbehouden is en verder nergens in het Nieuwe Testament wordt gebruikt. Het zou vertaald kunnen worden met ‘Hij zegende hen overvloedig’.
En als de discipelen deze moeders bestraffen, is het ook Markus die zegt dat de Heer het hen ‘zeer kwalijk’ nam. Opnieuw gebruikt de Geest van God een zeer sterke uitdrukking, die de betekenis heeft van ‘gegriefd, verontwaardigd, boos’. U herinnert zich zeker wel, dat Hij zei: ‘Laat de kinderen bij Mij komen, verhindert ze niet’. We lezen in het Nieuwe Testament zes maal van anderen dat zij zeer misnoegd waren, gegriefd, verontwaardigd of boos. Bij de discipelen zelf vinden we dat meer dan eens en ook bij de Farizeeën en bij de overste van de synagoge.
Maar we vinden dit woord slechts eenmaal door onze Heer gebruikt en dat was tegenover de discipelen, toen zij probeerden de moeders te beletten de kinderen tot Hem te brengen. Er ligt ook een heel ernstige les voor ons in deze woorden, want er zijn helaas velen in onze tijd (onder wie ook goede mensen) die in de voetstappen van de discipelen treden en proberen te verhinderen dat Christen-ouders hun kleine kinderen tot de Heer brengen. Deze personen denken dat ze God een dienst bewijzen, maar ik vrees met droefheid, dat de Heer daarover gegriefd, verontwaardigd en boos is. ‘Geliefde, volg niet het kwade na maar het goede’.
G.C. Willis.