Kwaadspreken of zonden bedekken?

‘Wie al lasterend zijn weg gaat, openbaart geheimen, maar wie betrouwbaar van geest is, bedekt een zaak’ (Spreuken 11:13).

Kwaadsprekerij of achterklap, zelfs als deze op waarheid berust, is zeer boosaardig. Wanneer er een fout begaan is, is de weg die God voorschrijft, deze: vriendelijk vermanen onder vier ogen en het dan verborgen houden voor anderen.

Er staat in dit verband een leerzaam woord in Exodus 37. De verzen 17-24 handelen over het vervaardigen van de kandelaar en over de instrumenten die erbij behoorden. In vers 23 wordt gezegd: “En hij (Bezaleël in opdracht van Mozes) maakte zeven lampen; zijn snuiters (schaar om de verbrande pit af te knijpen) en zijn blusvaten waren van louter goud”.

Hierin ligt iets bijzonder belangrijks en onuitsprekelijk kostbaars. Geen enkele lamp zal lang goed kunnen branden zonder dat men hem nu en dan snuit, dus zijn verbrande en verkoolde oliepit afknipt. Daarom heeft God een voorziening getroffen, zelfs in een schijnbaar zo onbetekenende aangelegenheid als deze.

Naar de gedachte van de mens mag het een bijkomstig ding zijn hoe een lamp gesnoten moet worden en wat er daarna gedaan moet worden met het zwarte verkoolde deel van de pit. Maar in Gods ogen is niets onbelangrijk wanneer het betrekking heeft op de heerlijkheid van Zijn Zoon of op het welzijn van Zijn volk. De snuiters waren gemaakt van zuiver goud – een zinnebeeld van de Goddelijke heerlijkheid en tegelijk van de volmaakte gerechtigheid.

Het kan vaak gebeuren dat een kind van God niet meer helder schijnt als een hemellicht in de wereld vertonende het Woord van het leven en zodoende niet meer zijn licht voor Hem doet uitstralen zoals vroeger en dus niet meer voldoet aan zijn opdracht in Filippi 2:14-16 en Mattheüs 5:14-16. Dan is aan de priester het tere en gevoelige werk met de gouden snuiters opgedragen, “Broeders, zelfs als iemand door een overtreding overvallen wordt, brengt u die geestelijk bent zo iemand terecht in een geest van zachtmoedigheid, ziende op uzelf, opdat ook u niet in verzoeking komt” (Galaten 6:1).

Zo zal het ‘snuiten’ plaatsvinden naar Gods wil en zal het licht, dat nu weer schijnen kan bij de herstelde broeder, er des te helderder door stralen! Maar wat daarna? Moet het kwaad gerucht rondverteld worden en ter algemene kennis worden gebracht? Nee, want daar waren niet alleen de snuiters, maar ook de blusvaten en óók deze waren van zuiver goud! De priester moest het verkoolde zwarte vuil dat hij van de pit verwijderd had, zorgvuldig in deze gouden blusvaten neerleggen. Zou het vuil zich namelijk verspreiden over de reine kleren van de priesters, dan zouden zij allen bezoedeld en verontreinigd worden.

Daarom moest het weggeborgen worden voor Gods aangezicht en dus weggedaan worden uit de tegenwoordigheid van God. Is dat niet een punt waar wij vaak in gebreke blijven? Hoeveel verdriet en zorg zou in menige vergadering voorkomen zijn als de gouden blusvaten meer waren gebruikt! Overal horen wij over twist en tweedracht, die tevoorschijn geroepen worden door kwaadsprekerij (het spreken over de zonden van anderen) en het is merkwaardig hoe gretig wij luisteren naar dingen waarvan wij weten dat zij enkel bezoedelen en verontreinigen kunnen.

Maar wat zegt de Schrift?

  • “Haat wekt twisten op, maar liefde bedekt alle overtredingen” (Spreuken 10:12)
  • “Vóór alles, hebt vurige liefde tot elkaar, want liefde bedekt een menigte van zonden” (1 Petrus 4:8).

In het Nieuwe Testament wordt duidelijk de weg gewezen hoe wij met zonde van onze broeder moeten handelen “Maar als uw broeder tegen u gezondigd heeft, ga naar hem toe en wijs hem terecht tussen u en hem alleen; als hij naar u luistert, hebt u uw broeder gewonnen” (Mattheüs 18:15). Als broeders beslist zouden weigeren te luisteren naar klachten over anderen zolang niet aan deze voorwaarde voldaan is, zou het kwaadspreken de genadeslag toegebracht worden. Menige broeder zou worden gewonnen wanneer hij vanuit Gods tegenwoordigheid op een priesterlijke wijze benaderd zou worden door iemand die een gouden snuiter en een gouden blusvat bij zich droeg!

Maar als hij weigert te horen?

“Neem nog één of twee met u mee” (Mattheüs 18:16). “Als hij echter hun geen gehoor geeft, zeg het aan de gemeente” (vers 17), als een laatste hulpbron. Maar dit mag niet eerder plaatsvinden dan nadat de voorafgaande redmiddelen totaal gefaald hebben.
Door zó te handelen in overeenstemming met het Woord van God kan veel schande, oneer en ellende bespaard worden aan onschuldige personen en kunnen vele afgedwaalden hersteld worden, die door een terugvallen in de oude fouten dieper in het moeras gezonken waren.

Hierdoor zal bovendien God verheerlijkt worden en de Heer Jezus geëerd, want Hij heeft gezegd: “Als dan Ik, de Heer en de Meester, uw voeten heb gewassen, dan behoort ook u elkaars voeten te wassen … Als u deze dingen weet, gelukkig bent u als u ze doet” (Johannes 13:14,17).