Hij is niet meer ver!

Al zijn onze dagen in donker gehuld,
al is ook ons hart met veel zorgen vervuld;
al dreigen wij soms ook ten onder te gaan,
en is er geen grond meer waarop men kan staan,
toch twijf’len wij niet, want daarginds is de kust
waar God ons zal schenken Zijn eeuwige rust!

Als lijden de vreugd’ onzer zielen verdooft,
de dood ons van dierb’re geliefden berooft,
juist dan stijgt ’t gebed onder tranen tot Hem
Die luisteren wil naar der Zijnen stem.
De Vader zendt troost ons en stilt onze pijn,
tot weldra wij eeuwig in ’t Vaderhuis zijn!

Het is niet bekend wat ons morgen gebeurt,
maar spoedig wordt d’ aardse sluier gescheurd.
Wij weten: voorbij snelt de lijdenstijd,
en daar bij de Vader is plaats ons bereid!
Reeds zien wij het licht van de Morgenster,
want Christus toch komt! Zie, Hij is niet meer ver!