Gedachten over verzoening

Want door één offerande heeft Hij voor altijd hen volmaakt die geheiligd worden.
Hebreeën 10:14

De Amerikaanse evangelist Ironside vertelde eens: ‘Toen ik mij bekeerde, geloofde ik dat al mijn zonden die ik tot op dit ogenblik begaan had, vergeven en vergeten waren. Ik dacht: God heeft mij een nieuw begin geschonken en wanneer ik nu de bladzijde van mijn leven tot aan mijn levenseinde onbevlekt houd, dan zal ik in de hemel komen. Maar wanneer ik het niet rein houd, dan ben ik geen Christen meer. Dan moet ik mij opnieuw bekeren’.

Hij stelde zich dus voor dat zijn verleden elke keer wanneer hij zich bekeerde, door het bloed van Jezus gereinigd zou zijn. Maar hij meende dus ook dat hij zelf voor zijn toekomst alleen de volledige verantwoordelijkheid moest dragen.

Maar dan vertelt hij verder: ‘Wat voor een Godonterende opvatting van de verzoening was dat! Wanneer de zonden voor mijn bekering alleen door het bloed van Christus verzoend konden worden, hoe zouden dan de zonden verzoend worden die ik na de bekering gedaan en voor God beleden heb? De enige basis voor God om de zonden te vergeven, is het bloed van Christus. Zijn bloed werd voor eens en voor altijd aan het kruis vergoten. Daardoor werd mijn zaak met God eens en voor altijd geregeld’.

De Heere Jezus is dus niet alleen voor de zonden gestorven die gelovigen vóór hun omkeer tot Hem hebben gedaan, maar voor al hun zonden. Als dat niet zo zou zijn, dan zou er niemand ooit gered kunnen worden, want wij zondigen allemaal helaas vaak.

Het Bijbelvers van vandaag leert ons: wanneer iemand door de goedheid van God tot berouw over zijn zonden en tot bekering is gebracht, wanneer hij door het geloof in Jezus Christus opnieuw geboren is, dan staat hij voor altijd in de volle geldige waarde van het verlossingswerk van Christus!

Uit de dagkalender ‘Het Goede Zaad’